ميلاد پر بركت آن حضرت ( ع ) امام باقر ( ع ) چهار سال پيش از واقعهء كربلا از پدر و مادرى علوى به دنيا آمد ، او نخستين فرزند ذكور امام سجاد ( ع ) نبود ، ليكن به حكم الهى و به مقتضاى ذاتى براى تصدّى منصب امامت شايستگى بيشترى از ديگر برادران خود داشت و امام چهارم پيرو فرمان رسول خدا ( ص ) ودايع وصايت و علم امامت را به او سپرد و او را به پيشوايى امّت منصوب كرد . مادر امام باقر ( ع ) فاطمه دختر امام حسن مجتبى ( ع ) بود كه زنى باتقوا و پاكدامن بود كه در خاندان امام حسن نظير نداشت ، لذا امام باقر از دو سو نسب شريفش به پيامبر ( ص ) مىرسد . كودكى امام ( ع ) : چهار سال آغازين عمر امام در سايهء جدش امام حسين ( ع ) گذشت و با همه خردى از فيوضات اين گوهر تابناك و دردانهء رسول خدا ( ص ) بهره‌مند گشت ، در جريان واقعهء كربلا چنانچه مورّخين آورده‌اند ، امام باقر در كنار ساير خاندان بنى هاشم حضور داشت و همراه كاروان اسراء به شام رفت ، بىترديد امام باقر لحظه به لحظه شاهد وقايع آن جانگداز بوده و اين اتفاقات تأثير شگرفى بر روح لطيف آن حضرت گذاشته است . پس از اين واقعه ، امام باقر ( ع ) مدّت 34 سال در سايهء پدر بزرگوار خود امام سجاد ( ع ) به سر برد و از حيات پدر بارقهء فيوضات ربّانى را دريافت مىكرد . از همان ابتداى كودكى آثار بزرگى و كرامت از گفتار و كردار آن حضرت آشكار بود و علم امامت از وجود تابناكش مىتراويد ، چون امامت به خردى و كبر سنّ نيست ، بلكه علم امام از سرچشمهء وحى نشأت مىگيرد . خصائص اخلاقى امام ( ع ) : البته بايد دانست خداوند هيچ بنده‌اى را براى عهده‌دار شدن مقام امامت بر نمىگزيند و او را حجّت آشكار خويش بر آفريدگانش قرار نمىدهد ، مگر آنكه صفات پسنديده و مكارم اخلاقى در وجود او به كمال رسيده باشد و سخن و عملش مطابق حقّ و صلاح باشد . ابن شهر آشوب در كتاب ( مناقب ) خود در باره امام باقر ( ع ) مىگويد : او